Η ενιαία Ευρώπη ως εγχείρημα έχει αποτύχει. Αυτό συμβαίνει γιατί από τη μια δεν μπορεί να μετεξελιχθεί σε μια Ομοσπονδία όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ενώ από την άλλη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από τις δυνάμεις της Δύσης ότι θα αποτελέσει επί της ουσίας τον «ζωτικό χώρο» της Γερμανίας. Κάτι σαν την Ευρώπη του Καρλομάγνου. Δεν είναι ένα ζήτημα αυτό που εναπόκειται ή εξαρτάται στον μέγιστο βαθμό από την παρουσία του Ντ. Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Αλλά είναι απότοκος δύο διαφορετικών παραμέτρων. Πρώτον, η Ευρώπη είναι μια οντότητα του «παλαιού κόσμου». Τα έθνη που τη συγκροτούν είναι στην ουσία «μητροπόλεις» με ιστορία, πολιτισμό και σχέσεις που δεν μπορούν να απορροφηθούν από μια νέα ενότητα για να ορίσουν ένα νέο έθνος. Το ευρωπαϊκό. Η απλούστευση αυτή, που κάποιοι θεωρητικοί της γεωπολιτικής και της στρατηγικής ακολούθησαν από την πλευρά της Δύσης μεταπολεμικά και πολύ περισσότερο μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, είναι απαγορευτική. Δεν είναι εφικτό να ταυτιστεί η Ευρώπη, η «βάση» του δυτικού πολιτισμού, με τις αποικίες και τον «νέο κόσμο» που δόμησαν εκείθεν του Ατλαντικού οι εθνάρχες του αμερικανικού έθνους. (…)

Tags: No tags

Comments are closed.