kastriotis

Η παραδοχή του υπουργού Δικαιοσύνης ότι αγνοούσε τη διάταξη για το δικηγορικό απόρρητο δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Η «έμπνευση» ήταν του υπουργείου Οικονομικών και, με τη σπουδή που ασκείται το νομοθετικό έργο, δεν αναμένει κανείς πλήρη ενημέρωση των λοιπών υπουργείων, ακόμη και των συναρμόδιων. Οχι ότι δεν υπάρχουν περιπτώσεις υπουργών με πλημμελή γνώση. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, για παράδειγμα, υπουργός είχε διαμαρτυρηθεί σε εφημερίδα, όπου εργαζόμουν τότε, ύστερα από επικριτικό δημοσίευμα για προωθούμενο από τον ίδιον νομοθετικό μέτρο. Ζήτησε να δώσει συνέντευξη για να εξηγήσει τα πράγματα. Αποδείχθηκε ότι ο υπουργός είχε εντελώς θολή εικόνα για το νομοσχέδιό του, συγχέοντας ακόμη και τις ποινικές με τις διοικητικές διατάξεις του… Η σύγχυση για το δικηγορικό απόρρητο υπήρξε άλλης τάξης. Ενδέχεται όμως να είναι σοβαρότερη. Πράγματι, ενώ το υπουργείο Οικονομικών είχε γνώση του θέματος και η άγνοια του υπουργού Δικαιοσύνης ήταν συγγνωστή, η δήλωση του τελευταίου ότι η διάταξη δεν εξέφραζε τη βούληση της κυβέρνησης άφησε αναπάντητο το ερώτημα ποιος την προώθησε. Φυσικώ τω λόγω, η σχετική αμηχανία ενίσχυσε την υπόνοια ότι, μέσα στον ορυμαγδό των βεβιασμένων νομοσχεδίων, παρεισάγονται όχι μόνο διατάξεις που επισήμως υπαγορεύουν οι δανειστές, αλλά και κάποιες «φυτευτές» από λομπίστες. (…)

Tags: No tags

Comments are closed.