papaxristos

Δεν κάνω εύκολα κρίσεις, αλλά, όποτε κάνω, είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς διεργασίας μέσα μου, απαλλαγμένης από προσωπικές διαθέσεις και επιρροές. Εχω πει εδώ και καιρό -εξ ου και ο πρόλογος- ότι ο Νίκος Βούτσης, αργά αλλά σταθερά, οδεύει στο να κατακτήσει, άνευ αντιπάλου πλέον, τον τίτλο του χειρότερου προέδρου της Βουλής από τη Μεταπολίτευση και μετά. Γνωρίζω ότι έχει ενοχληθεί σφόδρα από την εκτίμηση αυτή, αλλά τι να κάνουμε; Κάνει ό,τι μπορεί, σχεδόν σε καθημερινή βάση, να την επιβεβαιώνει – και να την επαυξάνει.
Τα όσα έγιναν, για παράδειγμα, χθες με τα περίφημα προαπαιτούμενα, τα οποία πρέπει να ψηφίσει η Βουλή, για να μπορέσει η κυβέρνηση να πάει την άλλη Πέμπτη στο Eurogroup και να απαιτήσει ό,τι, τέλος πάντων, της «κάτσει», επαναφέρουν το Κοινοβούλιο στις πιο μαύρες εποχές του. Και οφείλω να επισημάνω ότι δύσκολα θυμάμαι πρόεδρο της Βουλής να μην μπορεί να προστατεύσει στοιχειωδώς τον κοινοβουλευτικό διάλογο, ώστε τα κόμματα της αντιπολίτευσης -και αυτά στοιχειωδώς- να πράξουν το νομοθετικό τους καθήκον.
Αυτός, λοιπόν, ο πρόεδρος Βούτσης, ο οποίος είχε δεσμευθεί ότι ποτέ ξανά τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια, ποτέ ξανά ψήφιση νομών με τη διαδικασία του υπερεπείγοντος, ποτέ ξανά αυτό ή ποτέ ξανά εκείνο, χθες έκανε γαργάρες όλα όσα είχε υποσχεθεί και αποδέχτηκε τη σημερινή διαδικασία-ντροπή για το Κοινοβούλιο, να περάσουν τα προαπαιτούμενα με διαδικασίες-εξπρές! Η πλάκα είναι ότι, πριν να ανακοινώσει στα κόμματα αυτή την ελεεινή διαδικασία, ζήτησε δίωρη προθεσμία να επικοινωνήσει, λέει, με τον πρωθυπουργό!
Τι την ήθελε την δίωρη προθεσμία, κανείς δεν κατάλαβε, αφού όλα ήταν προαποφασισμένα. Απορώ μόνο γιατί δεν τις ψήφισαν χθες τις τροπολογίες, χωρίς συζήτηση, αφού το μόνο που τους ενδιέφερε είναι να τις ψηφίσουν – και υπάρχουν πάντα οι 153 «πρόθυμοι» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έτοιμοι να ψηφίσουν τα πάντα, ακόμη και για διαχειριστή πολυκατοικίας! (…)

Tags: No tags

Comments are closed.