kanellis

Μαθαίνω ότι ο μεγάλος ηθοποιός Κώστας Καζάκος, μολονότι συνταξιούχος, εργάζεται στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, όπου τη επινεύσει του κομμουνιστού δημάρχου Κώστα Πελετίδη παίρνει ένα αξιοσέβαστο ποσόν, αντάξιο της ηγετικής ιδιότητας του πνευματικού προλεταριάτου που επαξίως φέρει. Είναι μια ιδιότητα που την κατέκτησε με κόπο, ως εκ τούτου δικαιολογείται η αυστηρότης με την οποία εφέρθη στους φυγόπονους νεανίες, οίτινες αποφεύγουν να εργαστούν για τη γιγάντωση του ελληνικού πελατειακού κράτους και προτιμούν να την κοπανάνε για τη Δύση, ένθα απέδρα πάσα οδύνη και κυριαρχεί η τρυφηλή ζωή (αυτή ακριβώς η ζωή που εχθρεύονται και οι ριζοσπάστες ισλαμιστές).
Ο Κώστας Καζάκος αποκάλεσε, στην αρχή, προδότες αυτούς τους νέους. Στη συνέχεια, επανήλθε με διορθωτική δήλωση, σύμφωνα με την οποία προδότες δεν είναι όσοι φεύγουν, αλλά εκείνοι που τους αναγκάζουν να φύγουν. Και οι δύο δηλώσεις φρονώ ότι είναι επηρεασμένες από την καλλιτεχνική γειτνίασή του με ογκολίθους του εγχωρίου θεάματος, όπως ο Νίκος Φώσκολος. Και νομίζω ότι η χθεσινή δήλωσή του είναι εμπνευσμένη από τον ρόλο του λοχαγού που ερωτεύτηκε την υπάλληλο στο ΓΕΣ, Τζένη Καρέζη, παραμονές του πολέμου του 1940, στην ταινία του 1967 «Κοντσέρτο για πολυβόλα», όπου ο Φώσκολος έγραψε το σενάριο. Στην ταινία εκείνη ο λοχαγός Καζάκος δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, ωστόσο η εκτέλεσή του ήταν ψεύτικη, επειδή τα πυρά ήταν άσφαιρα, διότι δεν ήταν στην πραγματικότητα προδότης, αλλά ψευδοπροδότης. (…)

Tags: No tags

Comments are closed.