kanellis

Ο Αλέξης Τσίπρας ζει με συγκρούσεις. Σε όλη του την πολιτική διαδρομή χρειάστηκε εχθρούς: εσωκομματικούς, πολιτικούς αντιπάλους, κοινωνικές δυνάμεις, κόμματα, τράπεζες, κράτη, ενώσεις κρατικών οντοτήτων… Τους επινόησε, συνεχίζει να επινοεί καινούργιους. Δεν πειράζει που δεν είναι πάντα οι ίδιοι. Δεν πειράζει, δηλαδή, που σήμερα δεν είναι το ΔΝΤ. Ηταν πριν από λίγο καιρό, τότε που είχαν υποκλαπεί από το Χίλτον συνομιλίες εκπροσώπων του ΔΝΤ, τότε που η αρχηγός της αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα, Ντέλια Βελκουλέσκου, αποκαλούνταν υποτιμητικά «Δρακουλέσκου». Ούτε πειράζει που δεν είναι και τόσο εχθρά σήμερα η Ανγκελα Μέρκελ (αύριο, ουδείς γνωρίζει), σημασία έχει που είναι εχθρός ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Διαχρονική αξία, ίσως αύριο μεθαύριο αποτελέσει τον φυσικό ηγέτη των νέων «γερμανοτσολιάδων», στην επόμενη πολιτική κόντρα που θα επιχειρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, όταν κατανοήσει ότι μόνος του έχει σκάψει τον βαθύ λάκκο στον οποίο έχουν ενταφιαστεί οι όποιες ελπίδες ανάκαμψης της χώρας, είναι βέβαιο ότι θα προετοιμάσει ακόμα μια σύγκρουση, με εσωτερικούς αυτή τη φορά εχθρούς, που είναι περισσότερο του χεριού του. (…)

Tags: No tags

Comments are closed.